شل دینان !
ريشه اصلى انديشه تساهل دينى یا شل دینی در غرب را بايد در تحولات جنبش اصلاح دين و نزاع كليسا و دولت جست وجو كرد. موضوع تسامح يا آسان گيرى دينى (Tolerance) اولين بار ميان پروتستانها وكاتوليكها مطرح شد.
طرفداران تسامح و تساهل در حوزه اسلام، با استناد به بعضی از آیات و روایات و خصوصا" روايتى مشهور كه پیامبر اعظم(صلى الله عليه وآله) فرموده اند: «بُعثت بالحنيفيةِ السمحة السهلة»[فروع کافی ج5] برای رفتارها، رویکردهای مغایر با شعائر دینی و تغییر سنتها؛ توجیه قرآنی و روایی عرضه می کنند!
بزرگان، مفسران و اعاظم فقها؛ پاسخ لازم را در شروح و تفاسیر آیات و روایات مورد اشاره به طالبان حقیقت و پژوهشگران علاقمند داده اند که اشاره به آنها از حوصله این بحث خارج است. اما به عنوان مثال دقت در معناى حديث شريف مذکور، تا اندازه ای به روشن شدن موضوع کمک می کند
معنی حدیث نبوی آن است كه پیامبر صلی الله علیه وآله می فرمایند: من شريعتى آورده ام كه در عين اين كه مستقيم است و باطلى در آن راه ندارد، راحت و آسان هم هست. بر این اساس اسلام دينى است كه انجام فرمان ها و احكام آن آسان است و خداوند، در مرحله ى تشريع احكام و قانون گذارى، به مردم آسان گرفته است و احكام اسلامي را به گونه اي وضع نكرده كه بندگان دچار مشكل و سختي هاي غير قابل تحمّلي شوند. نه آنکه در حفظ اصول و ارزشها و اجرای حرام و حلال الهی تسامح شود
شل دینان اما چند سالی است که تلاش داشته و دارند تا تسامح و تساهل از نوع غربی آن را به اسلام قالب بزنند و اباحی گری را در ذیل عنوان سمحه و سهله، ترویج و گشاده دستیشان در حوزه سیاسی نیز گوی سبقت را از مسیحیان رنسانس هم ربوده است!
رسوخ این تفکر حتی در بیوت که مورد اشاره دکتر لاریجانی بود و هم اشاعه آن از سوی بعضی از مدعیان پیروی از خط و تفکر امام خمینی ره باعث تاسف و موجب نگرانی شدید است.
از امام صادق علیه السلام در روایتی مشهور نقل شده است: «حلال محمد صلی الله علیه وآله تا روز قیامت حلال و حرامش تا قیامت حرام باقی خواهد ماند» ، بر این اساس، تفاوت یک حکم در شرایط گوناگون، تفاوت در مراتب طولی (زیاد و کم) است، نه تفاوت در ماهیت. لذا، احکام اسلامی در جوهره خود از ثبات و دوام برخوردارند.