اینکه قرار نیست و نباید «ارز» ارزان تر شود و تعیین کف قیمت برای ارز آنهم در مرز 3000 تومان ؛ شاید از منظر اقتصاد کلان مورد تایید و حمایت باشد و حتی با ملاحظه وضعیت اقتصادی کشور، چه بسا گریزی از آن هم نباشد!

     اما تاثیر مستقیم و فوری قیمت ارز بر قیمت سایر کالاها و تثبیت گرانی های غیرقابل تحمل موجود، این شبهه را در اذهان مردم بر می انگیزاند که آیا دولت تدبیر و امید با قیمت های بازار ، خصوصا" کالاهای اساسی مشکلی ندارد؟! آیا از نظر مسئولان محترم، قیمت های موجود نیز همچون قیمت ارز، کف قیمتها بوده و نیازی به تجدید نظر ندارند؟! و اینکه آیا جناب روحانی و همکارانش که با تندترین نقدهای اقتصادی به دولت دکتر احمدی نژاد (که هنوز هم ادامه دارد) توانستند اعتماد مردم را برای تغییر در معیشت و بهبود آن، جلب کنند؛ اکنون و با نشستن بر کرسی اجرا، به اشتباه خود پی برده و همان سیاستهای دولت احمدی نژاد را همچون گران شدن ارز و ... قابل قبول می دانند؟!

     پر واضح است که اگر کف قیمت ارز 3000 تومان باشد، افزایش آن تا 4000 هزار تومان نیز منطقی به نظر می رسد، نتیجتا" آنچه در دولت دکتر احمدی نژاد اتفاق افتاد و ناجوانمردانه ترین تهمت ها و فحش ها را به همراه داشت، مبتنی بر انتخاب بهترین راهکار در شرائط خاص سال 91 بود. لذا سرزنش کنندگان آن دولت مظلوم، اکنون باید منتظر واکنش های سخت و تند مردم نسبت به عدم تحقق وعده ها و شعارهایشن باشند.

     البته ما امیدواریم در پایان وعده صد روزه دولت، آثاری از بهبود و تغییر مشاهده شود و دولت راستگویان در همین گامهای آغازین شرمنده مردمی که با هزاران امید و آرزو به آنها دل بسته اند، نگردد.....