راه حل اقتصادی، اصلاح طلبانه ها و اصولگرایی های میر حسین موسوی
راه حل اقتصادی میرحسین این بود که : «الان بیش از 1000 نفر دکترای اقتصاد داریم و با تکیه بر آنها برنامه های خوبی می توان داشت. اگر از من سوال می کنید در قدم اول چه کاری باید صورت بگیرد می گویم قدم اول ایجاد ثبات مدیریتی در کشور باید ایجاد شود و نگاهی به بودجه بیاندازد و تغییراتی را در آن ایجاد کند و در قدم های بعدی راه اندازی تولید و امید دادن به مردم ، بخش خصوصی و نیروی کار را باید در دستور کار قرار داد. وی کنترل افزایش نقدینگی و ثبات ارزش پول کشور را از دیگر سیاست ها دانست و گفت: دشوارترین مشکل دولت تورم و بیکاری است و این جز با نگاه نو به بخش خصوصی و تولید حل نمی شود.
موسوی گفت که آمدم با ساختار شکنی ها مبارزه کنم چرا که :«بر هم زدن ساختار ها امکان تصمیم گیری های عقلانی را از بین می برد و امکان تصمیم گیری درست در شرایط پیچیده داخلی و جهانی را از ما می گیرد ما را به قهقرا می برد» و به همین دلیل : «من نمی توانم با افراد ساختار شکن کنار بیایم و هیچ وقت هم سکوت نکردم» و گفت : «معتقدم زنده کردن بخشی از شعارهای اول انقلاب نیاز جامعه ماست و با این شعارها میتوان بسیاری از مسايل و مشکلات را حل کرد.»
در آن سوی سیاست ورزی ها اما میر حسین از آزادی کانال های تلویزیونی دفاع کرد و قول داد تا گشت های ارشاد را جمع کند و گفت که : «مشکل از اینجا شروع می شود که عده ای را خودی و عده ای را غیرخودی می نامیم». وی « ایجاد محدودیت ها در مسائل فرهنگی» را قبول ندارد و معتقد است باید آزاديهاي مصرح در قانون اساسي اجرايي شوند.
به اعتقاد من لازمه گفتمان جدید و الحاق و سنجاق اصولگرایی در قواعد اصلاح طلبی و بالعکس، حضور افراد و شخصیتهایی از دو طیف در ستاد میرحسین است تا تحقق واقعی این گفتمان قابل مشاهده و اثبات باشد. در غیر این صورت و با هجوم و تجمع گروهها و شخصیتهای یک جناح در ستادهای ایشان و اظهار نظرهای یکسویه و تند از سوی آنان، شاید بهتر باشد جناب مهندس موسوی با قامتی تمام در همان نحله اصلاح طلبی ظاهر شود و به ارائه برنامه بپردازد. چرا که «ادبیات دوگانه» با گفتمان منطق مداری که با ملاحظات دقیق اخلاقی و فارغ از بازیهای رایج سیاسی، فقط به مردم، توسعه و ارزش ها می اندیشد؛ متفاوت است.
