بیانیه هشت
وی اگر چه همچنان بر ادعای «تقلب بزرگ» در انتخابات تاکید دارد اما اذعان می کند که؛ «آنچه در این روزها رخ داد اصل نظام جمهوری اسلامی را که میراث امام بزرگوار و شهدای گرانقدرمان است هدف قرار داده و این چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت». میرحسین سعی دارد مسئولیت حوادث را به کسانی نسبت دهد که به صورت مشخص، نامی از آنها برده نمی شود اما گویی روی سخن او با همه حاکمیت نظام جمهوری اسلامی است.
موسوی در این بیانیه نیز مثل گذشته ترجیح می دهد تا بدون سند و مدرک، بر این و آن بتازد و خود را قهرمان بنمایاند. او متوهمانه خود و مردم را در یک جبهه و کلیت نظام را در دیگر سوی این مبارزه ترسیم کرده و می گوید: «آنان غافلند که موسوی با این ترفندهایی که ماهیت آن برای همه مردم روشن شده است، از صحنه بیرون نمی رود»
تحلیل و واشکافی ماجرای انتخابات و تحرکات میرحسین موسوی با همراهی و همدستی رسانه های انگلیسی و آمریکایی را به فرصتی دیگر موکول می کنم اما کاش جناب میرحسین از همان روز ۲۳ خرداد بر پیگیری مطالبات خود از طریق ساز و کار قانونی پای می فشردند و با مساعدت جماعت کثیری از بزرگان و نخبگان کشور و همچنین مراجع عظام، پرونده تخلف و تقلب را ( که ظاهرا" محتویات این پرونده فقط در دست او و دوستانش است و مردم را از آنها بی خبر گذاشته اند) بر روی میز قضاوت عامه و همچنین مراجع قانونی قرار می دادند تا هم از هزینه های بزرگی که بر کشور روا داشتند پیشگیری می شد و هم افکار عمومی را از سردرگمی و تشتت نجات می داد. او می توانست با پیمودن راههای منطقی و قانونی، ضمن اثبات مدعای خود، سرنوشت انتخابات را عوض کند اما ظاهرا" کارگردانانی که سناریوی تغییر نظام را در قالب پروژه انتخابات دهم، طراحی کرده بودند با پنهان شدن در پشت صحنه فعالیت های این بنده خدا که علی الظاهر میل مفرطی به قدرت و ریاست در وجود او مرتکز بود، فقط یک راه می شناختند و همان را هم در پیش گرفتند. امیدوارم به زودی دست های کثیف توطئه و نیرنگ، توسط مقامات امنیتی، آشکار شود تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.
