شخصيت علوي در كلام نبوي
* پيامبر خداصلي الله عليه وآله فرمود: اي علي! من شهر حکمتم و تو دروازه آني و به شهر، جز از راه دروازه آن، در نميآيند. آن که ميپندارد مرا دوست ميدارد و در حاليکه با تو دشمني ميکند، دروغ ميگويد؛ چون تو از مني و من از توام. گوشت تو از گوشت من و خون تو از خون من است. روح تو از روح من، و نهان تو از نهان من، و آشکار تو از آشکار من است. تو پيشواي امّتم و جانشين من پس از مني. آن که تو را پيروي کرد، سعادتمند شد و آن که تو را نافرماني کرد، بدبخت شد. آن که تو را دوست داشت، سود برد و آن که تو را دشمن داشت، زيان ديد. آن که همراه تو شد، رستگار گشت، و آن که از تو جدا شد، هلاک گشت. مَثَل تو و مَثَل پيشوايان از بين فرزندانت پس از من، همچون کشتي نوح است. آن که به آن کشتي نشست، رَست، و آن که از آن بازمانْد، غرق شد. مَثَل شما، همچون مَثَل ستارگان است. تا روز قيامت، هرگاه ستارهاي غروب کند، ستارهاي ديگر طلوع ميکند.
* ابن عبّاس نقل می کند: از پيامبر خدا شنيدم که ميفرمود:«اي مردم! بدانيد که خداوند متعال را دري است که اگر کسي از آن وارد شود، از آتش و از دلهره بزرگ، در امان خواهد بود». ابو سعيد خُدري برخاست و گفت: اي پيامبر خدا! ما را به اين در، هدايت کن تا آن را بشناسيم. پيامبرصلي الله عليه وآله فرمود:«او علي بن ابي طالب، سرور اوصيا و امير مؤمنان و برادر فرستاده پروردگار جهانيان و جانشين او بر همه مردم است».
* پيامبر خداصلي الله عليه وآله فرمود: ياد خداي عزوجل عبادت است. ياد من، عبادت است. ياد علي، عبادت است و ياد پيشوايان از فرزندان وي، عبادت است